Hoe kijk jij naar je jeugd en je ouders?

Misschien: “Mijn ouders hebben echt alles voor me gedaan. Ik heb het goed gehad.” Of misschien juist: “Mijn jeugd was vooral pijnlijk. Er was weinig wat goed was.” Of heel anders dat kan ook. 

Maar wat als het niet alleen maar goed was? En ook niet alleen maar slecht?

In deze aflevering onderzoek ik hoe we ons soms sterk kunnen verbinden aan één kant van ons verhaal. Uit loyaliteit, bescherming of omdat het te spannend is om ook de andere kant te voelen. En hoe binnen een gezin verschillende kinderen soms een heel ander deel van de werkelijkheid lijken te dragen.

Want je kunt ontzettend veel liefde hebben ervaren én dingen hebben gemist. Je ouders kunnen het beste met je voor hebben gehad én je pijn hebben gedaan. Er kan dankbaarheid zijn én verdriet. Liefde én boosheid.

Niet om het één kleiner te maken, maar juist om ruimte te maken voor het geheel. In deze aflevering nodig ik je uit om eens bij jezelf te voelen: welke kant van mijn verhaal is voor mij gemakkelijk om toe te laten en welke kant misschien veel moeilijker?

Misschien ontstaat daar wel ruimte voor iets nieuws: niet kiezen tussen goed of slecht, maar steeds meer kunnen voelen dat het en-en kan/ mag zijn.

—

Word je wakker met een onrustig gevoel in je lijf, alsof je meteen al ‘aan’ staat en al achterloopt nog voor de dag begint?

Waar je meteen moet zorgen en dragen, je hoofd volloopt, je adem hoog zit en je geen echte rust voelt, ook niet na slapen?

Altijd een constant sluimerend schuldgevoel. Alsof je het nooit goed genoeg kan doen en er geen ruimte is voor jou.

Je draagt veel voor anderen. Je helpt, redt, voelt je verantwoordelijk: voor je partner, je kinderen en cliënten. Je blijft aanpassen en doorgaan. In je relatie loop je vast in steeds dezelfde dynamieken. Naar je kinderen reageer je soms anders dan je wilt, en dat doet pijn.

Je voelt alles, maar draagt het alleen. Je wilt er zijn, maar raakt jezelf steeds meer kwijt. Je voelt je onzeker. Ook al werk je als therapeut, coach of psycholoog. 

Je voelt je vaak alleen. Niet omdat er niemand is, maar omdat niemand jou echt draagt, terwijl je zo verlangt naar nabijheid, rust en verbinding.

Je bent moe van het sterk zijn. Je verlangt naar rust en ontspanning in je lichaam.

Naar zachtheid. Naar eindelijk thuiskomen bij jezelf, zonder jezelf kwijt te raken in de ander.

In mijn online traject met live coaching nodig ik je uit om hierin een andere weg te ontdekken, samen met gelijkgestemden, in een veilige en afgestemde bedding. Je hoeft het niet meer alleen te dragen. 

Als lichaamsgericht traumatherapeut en ervaringsdeskundige begeleid ik mensen / professionals die vastlopen in diep ingesleten patronen die vaak hun oorsprong hebben in onveilige hechting en (ontwikkelings)trauma. We werken met het lichaam en het zenuwstelsel, zodat je leert herkennen wat er in jou gebeurt en hoe je jezelf kunt reguleren. Zodat het stopt bij jou. Zodat je kinderen ook niet hoeven te gaan redden en verdwijnen. 

Wanneer je zenuwstelsel tot rust komt. ontstaat er ruimte. Ruimte om jezelf te voelen. Om grenzen te ervaren. Om aanwezig te zijn bij jezelf en bij de ander.

Je hoeft niet langer sterk te zijn. Je mag voelen. Je mag ontvangen. Je mag zijn.

Dit online traject is een holistische, pure, rouwe, eerlijke en diepgaande innerlijke reis. Een uitnodiging om jezelf niet langer te verlaten.

Voor vragen of meer inspiratie vind je me op Instagram, YouTube en sandykremers.nl of mail mij op info@sandykremers.nl