Want wat veel mensen niet weten: zonder stroom werken rioolgemalen en waterzuivering niet goed meer. Afvalwater kan minder goed wegstromen, riolen kunnen vollopen en uiteindelijk zelfs overlopen in huis of op straat. Tegelijk gaat de waterkwaliteit achteruit en ontstaan risico’s voor mens en dier.

We praten over:

• Hoe je complexe risico’s simpel uitlegt

• Waarom handelingsperspectief zo belangrijk is

• Hoe een regionale aanpak landelijke aandacht kreeg

• Wat werkt (en wat niet) in het bereiken van inwoners

• De kracht van concrete en herkenbare communicatie

Ook hoor je hoe een relatief klein initiatief, met beperkt budget, toch grote impact kan hebben juist door slimme keuzes en duidelijke communicatie.

Een aflevering vol praktische inzichten voor iedereen die bezig is met risicocommunicatie, crisiscommunicatie of gedragsbeïnvloeding.

1. Geef direct handelingsperspectief

Mensen willen meteen weten: wat moet ik doen? Begin daar dus ook mee in je communicatie, niet alleen met het probleem.

2. Maak het concreet en visueel

Abstracte risico’s landen niet. “Als het riool het niet meer aankan, komt het ergens weer naar boven.” Concrete voorbeelden (zoals toiletgebruik of water in huis) maken het tastbaar en zorgen voor aandacht.

3. Sluit aan bij bestaande campagnes

Gebruik herkenbare stijlen en boodschappen (zoals “Denk Vooruit”). Dat vergroot vertrouwen en herkenning.

4. Denk vanuit de doelgroep, niet vanuit het systeem

Waterbeheer is complex, maar inwoners willen simpele uitleg. Vertaal dus altijd naar begrijpelijke taal en praktische stappen.

De folder en video's kan je hier vinden. 

We horen hoe een kleine groep buren samen ging nadenken over vragen als:

• Wat doen we bij stroomuitval?

• Hoe communiceren we als systemen uitvallen?

• Hoe zorgen we voor elkaar in een crisis?

Zonder zware structuren of ingewikkelde plannen ontstond een aanpak die vooral draait om doen, vertrouwen en samenwerking. Met buurttafels, praktische thema-avonden en zelfs een crisisoefening bouwen ze stap voor stap aan een weerbare wijk.

Een mooi voorbeeld van hoe risicocommunicatie niet alleen iets is van organisaties, maar juist ook van mensen zelf. En hoe je met kleine stappen grote impact kunt maken.

1. Begin klein en praktisch

Start niet met grote plannen, maar met een simpele vraag aan je omgeving. Dat kan al genoeg zijn om beweging te krijgen.

2. Maak het licht en vrijwillig

Houd het laagdrempelig. Geen verplichtingen, geen zware structuren. Dan blijven mensen aanhaken. “Wij blijven dit heel doenerig aanpakken. Niet praten, maar gewoon beginnen.”

3. Werk met thema’s en expertise

Laat mensen doen waar ze goed in zijn (bijv. communicatie, zorg, elektra). Zo benut je de kracht van de groep.

4. Combineer communicatiekanalen

Gebruik niet alleen apps, maar ook flyers of andere middelen. Zo bereik je iedereen in de wijk.

Meer weten of lezen, lees dan de publicatie "Praat met je straat".

Wat betekent dit in de praktijk? Hoe maak je thema’s als brandveiligheid, ondermijning en online weerbaarheid tastbaar voor een kind van elf? En waarom werkt dat zo goed? Samen met Eva Silvius en Roy Johannink vertelt Nick over de kracht van samenwerking, actualiteit en verbeelding.

“Bijna elk kind uit groep 8 in onze regio komt langs. Letterlijk: 90%.”

Tip van Thijs: “Maak het klein en persoonlijk. Laat mensen zien wat ze zélf kunnen doen – hoe klein ook – om schade te voorkomen.”

We gaan in gesprek met Svenja Westerduin, senior communicatieadviseur bij de NCTV, over risicocommunicatie rondom de NAVO top. Een van de grootste, zo niet het grootste evenement van de afgelopen jaren. Gezien de wereldontwikkelingen een spannende ook. Als we het dan gaan hebben over risicocommunicatie: hoe begin je dan met de voorbereiding van risicocommunicatie voor een NAVO-top? 

Susanne legt uit hoe 16 Limburgse gemeenten samenwerken aan één duidelijke boodschap: bewustwording zonder angst. Hoe maak je inwoners weerbaar? Wat kun je zelf doen om 72 uur zelfredzaam te zijn? En wat bedoel ze met “wees bewust, maar niet ongerust”?

Luister hoe Susanne met praktische voorbeelden en herkenbare verhalen laat zien dat voorbereiden niet ingewikkeld hoeft te zijn: als je er maar over praat.

Voor Marianne Schuurmans, burgemeester van Haarlemmermeer, zijn dit misschien wel de waardevolste gesprekken in haar ambt als burgemeester. Ze kosten tijd. Veel tijd. Maar ze leveren ook iets op wat geen rapport of vergadering haar kan geven: inzicht, verbinding en draagvlak.

In deze aflevering deelt Schuurmans wat haar opvalt in die gesprekken. Wat mensen echt bezighoudt. En waarom dit soort ontmoetingen onmisbaar zijn voor een stevige, maatschappelijke weerbaarheid.

In deze aflevering spreken we met Rita Timmerman en Martijn Bemelmans van het Dienst Publiek en Communicatie. Zij nemen je stap voor stap mee in hun aanpak – van het afpellen van het abstracte begrip ‘weerbaarheid’ tot het maken van scherpe keuzes in concreet doelgedrag.

Ze delen inzichten uit gedragsonderzoek, waaronder de RASCH-analyse, en laten zien hoe de CASI-methode helpt bij het vertalen van strategie naar praktijk.

Meer weten? Kijk op BINNL, of CASI. Of zoek online op RASCH-analyse.

“Hoe communiceren we dan met onze inwoners?” Die vraag kwam keihard binnen. Voor Sjors was het aanleiding om het gesprek in zijn gemeente aan te zwengelen. Niet eenmalig, maar structureel – en op verschillende manieren.

Want bewustzijn ontstaat niet vanzelf. Dat vraagt om herhaling. Om gesprekken aan de keukentafel, op school, bij de voetbal of de scouting.

Wie durft het aan: het eerste brugklaskamp met als thema ‘3 dagen geen stroom’?

En die video over unboxing van een noodpakket, die kan je hier terugvinden. 

En dat begint vandaag. Bouw een netwerk in jouw gemeente. Of kijk als bestuur van de lokale voetbalclub wat jij kunt doen. Denk aan het inrichten van een ontmoetingsplek voor ouderen. Of stel je locatie beschikbaar als BSO.

Het zijn misschien kleine stappen. Maar ze maken een wereld van verschil.

Meer informatie over de weerbaarheidsopgave vanuit de NCTV: https://www.nctv.nl/onderwerpen/weerbaarheid.

We onderzoeken welke rol risicocommunicatie kan spelen bij maatschappelijke opgaven. Bijvoorbeeld: hoe maken we onze samenleving weerbaarder? Dáár starten we mee.

In de komende afleveringen gaan we in gesprek met mensen uit de praktijk: van ministeries en gemeenten tot veiligheidsregio’s, maatschappelijke organisaties én inwoners. Wat kunnen we van hen leren?

Door hun verhalen te delen willen we inspireren, prikkelen en laten zien: iedereen kan iets bijdragen.