In deze aflevering van Kind op de Vlucht vertelt Miep Peperkamp-Stevens uit Westervoort over haar jeugd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze groeit op als oudste kind in een gezin dat telkens opnieuw moet beginnen. Eerst brandt hun boerderij af, later raakt hun huis bij een bombardement zwaar beschadigd.

Miep herinnert zich schuilen in volle kelders, een nacht op stro in een paardenstal en de evacuatie naar Lathum, waar het gezin onderdak vindt in een bakhuis. Ze vertelt over de fietstocht naar haar gewonde moeder, waarbij ze als negenjarig meisje onderweg voor vliegtuigen moet schuilen, en over het vluchten met haar pasgeboren broertje in de kinderwagen. Tussen alle spanning door blijven ook warme herinneringen hangen: spelen met de kinderen op de boerderij, zelfgemaakte stroop van suikerbieten en Engelse soldaten die witbrood en chocolade uitdelen.

“Hoe ze het allemaal gered hebben, snap ik nog niet,” zegt Miep over haar ouders. “Iedere keer moesten ze opnieuw beginnen.”