Vandaag in de Directie Dilemma’s podcast: een gesprek met Daan Quaars, voormalig wethouder van Breda en nu directeur van Logistics Community Brabant.

Wat mij opviel is zijn simpele maar krachtige drijfveer:

“Als iemand zegt dat het niet kan, begin ik pas na te denken.”

Leiderschap betekent voor hem niet alles controleren, maar ruimte creëren. Mensen vertrouwen geven. Fouten laten gebeuren. En zelf het vangnet zijn wanneer het misgaat.

Tegelijk vertelt hij eerlijk hoe leiderschap soms ook persoonlijk kan raken. Bijvoorbeeld wanneer afspraken alsnog juridisch worden aangevochten. Momenten waarop je merkt dat publieke verantwoordelijkheid ook menselijke kwetsbaarheid raakt.

Wat helpt? Relativeren. Humor. En een paar mensen om je heen die je kunt bellen wanneer je het even niet weet.

👉 Om zelf over na te denken

 • Wanneer begint voor jou het echte denken: als iets kan, of juist als het niet kan?

 • Wie bel jij wanneer je het even niet meer weet?

 • Hoe ga jij om met kritiek op besluiten die je met goede intenties nam?

 • Wat helpt jou om onder druk te blijven relativeren?