Vandaag in de Directie Dilemma's podcast: twee gesprekken die ogenschijnlijk over iets anders gaan, maar onder de oppervlakte dezelfde spanning raken. Jonathan Jukema spreekt over opvolging op Curaçao. Over toekomstig kader, integriteit en ruimte maken. Daan Quaars over innovatie, vertrouwen en fouten durven toestaan.
Twee totaal verschillende leiders.Maar in beide gesprekken hoorde ik dezelfde vraag terug: durf jij verantwoordelijkheid echt te delen, of blijft het echte besluit uiteindelijk toch bij jou?
Dat zie ik vaker in leiderschap. We praten graag over autonomie, talentontwikkeling en eigenaarschap. Tot veranderen spannend wordt. Tot controle loslaten betekent dat jij niet meer overal tussen zit. Veranderingen lopen vaker daar vast dan door draaiboeken van transities.
En precies daar wordt leiderschap interessant. Leiderschap is immers meer gedrag dan positie.
Misschien is dat wel de kern. Niet harder sturen. Niet sneller veranderen. Maar verdragen dat spanning niet direct opgelost hoeft te worden.
👉 Om zelf over na te denken
• Waar houd jij verantwoordelijkheid vast die eigenlijk gedeeld kan worden?
• Waar bescherm jij ervaring ten koste van vernieuwing?
• Wie spreekt jou nog echt tegen zonder belang?
• Wat gebeurt er als jij vandaag iets meer ruimte maakt?