60 jaar: achterom kijken en vooruit blijven gaan
Vandaag word ik 60 jaar. Een mooie aanleiding om samen met mijn dochter Gery terug te kijken op mijn leven, mijn gezin, mijn werk en alles wat er in zestig jaar is veranderd.
Zestig worden vind ik bijzonder. Je komt in een andere levensfase terecht en merkt dat je anders naar bepaalde dingen gaat kijken. Ik ben vader van vier kinderen en opa van vier kleinkinderen. Mijn ouders zijn er niet meer en ondertussen zie ik een nieuwe generatie opgroeien. Het leven verandert en daarmee veranderen ook de dingen die belangrijk voor je zijn.
We praten over mijn eerste baan als trainer in 1989, het ondernemerschap en de ontwikkeling van De Steven. Over de tijd van telefooncellen, dikke telefoonboeken en de eerste computers, tot de wereld van vandaag waarin internet en AI ons leven ingrijpend veranderen. We kunnen steeds meer in steeds minder tijd, maar hebben we daardoor ook meer tijd voor elkaar gekregen?
Gery vraagt me ook naar de moeilijke periodes in mijn leven, de veranderingen in mijn overtuigingen en wat ik na al die jaren nog belangrijk vind in mijn werk. Want waar gaat persoonlijke ontwikkeling uiteindelijk over? Voor mij steeds minder over het bereiken van het volgende doel en steeds meer over betekenis, verbinding en er voor iemand zijn wanneer het er werkelijk toe doet.
Aan het einde lees ik een gedicht voor over achterom kijken. Over wat voorbij is, wat je mist en wat je met je meedraagt.
Want zestig worden betekent voor mij niet dat ik alleen maar terugkijk. Ik kijk ook vooruit, met alles wat het leven mij tot nu toe heeft gebracht.
