In zijn installaties verkent Thijs Jaeger hoe we ons verhouden tot structuren die groter zijn dan wij zelf. Het gesprek waarin AI-systemen in een videowerk aan een menselijk personage uitleggen hoe ze het lichaam overbodig hebben gemaakt, wordt voorzien van door AI gegenereerde beelden. Mythologische figuren die ons in een Efteling-achtige setting waarschuwen ons voor de vervlakking van waarheid en originaliteit in ons huidige informatietijdperk, en de door Thijs met de hand gegoten klokken zijn zijn poging om iets te ervaren van de manier waarop geesten worden aangeroepen in tempels in Indonesië, het land van zijn familie aan moeders kant.

Thijs' werken hebben genoeg humor om je nietsvermoedend dichterbij te laten komen, en genoeg ernst om je vervolgens toch over iets serieus te laten nadenken.