“Maar je kunt toch gewoon lopen?”
"Maar je bent nog jonge benen."
“Gisteren kon je het toch ook?”
“Je ziet er helemaal niet ziek uit.”
“Waarom zeg je dan af?”

Of zegt niemand iets, maar is het alleen een blik? Een zucht? Een opgetrokken wenkbrauw? Hoe voelt het als je steeds het idee hebt dat je moet bewijzen dat je écht ziek genoeg bent?

Voor deze aflevering werd ik getagd in een post van &C over de column van Marije Knevel. En mijn reactie was meteen: OH JAAAA. Zoooo herkenbaar.

In deze aflevering vertel ik waarom deze column mij zo raakte, en waarom dit onderwerp voor mij persoonlijk inmiddels vaker terugkomt dan me lief is.

Over onzichtbaar ziek zijn, oordelen van anderen en het gevoel dat je jezelf soms moet verdedigen terwijl je daar eigenlijk helemaal geen zin in hebt.

Marije, bedankt voor deze inspirerende en super herkenbare column. ❤️

📖 Lees hier de column van Marije Knevel voor &C:

https://www.andc.tv/column/als-ik-op-een-zitplek-voor-gehandicapte-ga-zitten-voel-ik-afkeurende-blikken

Veel luisterplezier!

_____________________________________________

Ben je nieuwsgierig geworden naar meer? Abonneer je dan even op deze podcast! Dit kan je doen door op Spotify op "volgen" & het belletje te klikken. Zo krijg je elke week een melding als er een nieuwe aflevering online staat!

Je kan mij ook volgen op Instagram --> @fulltimechronischziek! Stuur mij gerust een berichtje of mail naar fulltimechronischziek@gmail.com. Vind ik alleen maar leuk!

Liefs!