Je beste medewerker zegt dat het goed gaat. Drie maanden later ligt zijn ontslag op tafel.

En jij denkt: waar heb ik dit gemist?

Waarschijnlijk niet in het laatste gesprek. Het begon veel eerder. Want je kunt regelmatig met iemand praten, oprecht geïnteresseerd zijn, goed luisteren en precies de juiste vragen stellen, en tóch missen dat er onder de oppervlakte iets aan het verschuiven is.

Daar zit voor mij een blinde vlek in veel leiderschapsontwikkeling. We leren leidinggevenden hoe ze een goed gesprek moeten voeren. Alleen begint wat je kunt doen bij wat je kunt zien.

En dát is waar deze aflevering over gaat.

Waarom zie je sommige signalen wel en andere niet? Hoe bepaalt je eigen referentiekader waar je aandacht naartoe gaat? En waarom kan iemand nog prima functioneren terwijl betrokkenheid, energie of de verbinding met het werk allang begint te verschuiven?

Want tegen de tijd dat iemand uitvalt of vertrekt, is het zichtbaar geworden. De signalen waren er vaak al.

Wil je leren zien wat er speelt terwijl je nog kunt bijsturen?

Daarvoor ontwikkelde ik Leidinggeven onder de oppervlakte. Geen volgende gesprekstraining, maar een andere manier van kijken, zodat je eerder ziet wat er speelt en vervolgens het gesprek kunt voeren dat op dát moment nodig is.

👉 Bekijk Leidinggeven onder de oppervlakte⁠: https://maartjelinzell.nl/programma/

De signalen waren er al. Alleen keek niemand op de juiste laag.