In aflevering 10 van de Indische boekenpodcast zijn Eric de Vroedt en Esther Scheldwacht te gast bij Lara en Ricci. Het boek dat we deze keer bespreken is Gerucht en geweld van Beb Vuyk.

Beb Vuyk (1905 – 1991) werd geboren in Rotterdam. In Nederland is ze vooral bekend om haar Groot Indonesisch kookboek, dat in 1973 verscheen en 50 jaar later zijn 55ste druk beleefde. Toch was zij in de eerste plaats auteur van autobiografische romans en non-fictie boeken, iets wat nog maar weinig mensen weten.

Tijdens haar actieve carrière werd zij al ‘de meest onderschatte schrijver’ van Nederland genoemd, ook al werd zij in 1973 onderscheiden met de Constantijn Huygensprijs voor haar gehele literaire oeuvre, waarvan haar Kampdagboeken, dat vorig jaar opnieuw werd uitgegeven en tot haar bekendere werk behoort.

In het blad Indische Letteren werd Beb Vuyk de koningin van de perkara (in Indië: kwestie, geschil, of minder neutraal: ruzie). Beb Vuyk nam dan ook geen blad voor de mond.

Zeker haar keus om na de onafhankelijkheid van Indonesië te kiezen voor het Indonesisch staatsburgerschap viel niet bij iedereen in goede aarde. Ook in Indonesië bleef ze kritisch, waardoor ze in 1958 gedwongen naar Nederland moest terugkeren.

Met de verhalen in Gerucht en geweld begint een nieuwe periode in haar werk. Zij schrijft minder autobiografisch en formuleert soberder. In al deze verhalen is zij als schrijver niet meer als de hoofdpersoon maar een toeschouwer die observeert.