Kijk naar jezelf en doe wat je hart ingeeft...

Deze aflevering wordt mogelijk gemaakt door Dakzaken

Vandaag is mijn gast Cor Rademaker, Stedenbouwkundige met een grote liefde voor de relatie tussen mensen en de stad. Voormalig oprichter van Strateq, een internationaal onderzoeksbedrijf op het gebied van stedelijke ontwikkeling, voorzitter van het platvorm Smartcity en medeoprichter van Green village. Tevens afgestudeerd bedrijfskundige en Economisch sociaal geograaf en afgestudeerd “kunstenaar”. En tot op de dag van vandaag werkzaam als docent en scriptiebegeleider aan de Faculteit techniek van de Hogeschool van Amsterdam.

Cor is geboren in Rotterdam, in een stad die in zijn jeugd nog letterlijk aan het herrijzen was. Dat constante bouwen vormde zijn blik: niet alleen op stenen en straten, maar op wat een stad met mensen dóét. Hij raakte er diep van overtuigd dat je met goede stedelijke ontwikkeling mensen hun ontplooimogelijkheden vergroot. En dat is zijn rode draad: de mens eerst, het systeem daarna.

In zijn werk combineert Cor analyse met verbeelding. Hij kan praten over data, organisatiekunde en infrastructuur, maar net zo goed over gevoel, gedrag en cultuur. Dat verklaart ook zijn succes als ondernemer: met Strateq maakte hij stedelijke ontwikkeling meetbaar en bespreekbaar—niet om de stad technischer te maken, maar om betere keuzes te kunnen maken.

Zijn stelling is helder en consequent: “Mens is leidraad. Daar gaat alles om. Het gaat niet om  techniek.” Technologie is voor hem hooguit gereedschap. De echte vraag blijft: wat betekent dit voor bewoners, reizigers, studenten, ondernemers—voor het dagelijks leven?

Cor is geen man van borstklopperij. Hij zegt het zonder omhaal: “Ik werk, maar ik roep niet.” Dat typeert hem: inhoudelijk stevig, praktisch, gericht op resultaat, maar altijd vanuit de menselijke maat.

Ook in het Smartcity-domein is hij scherp op valkuilen: mensen zien vaak “het risico eerder dan de mogelijkheden.” Juist daarom pleit hij voor realisme, bewijs, en een taal die begrijpelijk is.

En dan is er zijn persoonlijke toon: leerbaar, open, en verrassend mild. “Je blijft leren totdat het licht uit gaat,” zegt hij. En als het leven tegenzit, houdt hij vast aan een tweede overtuiging: “Als je iets negatiefs meemaakt, zit er een positieve andere kant aan.”

Zijn advies aan anderen is simpel: “Doe wat je hart je ingeeft.”

Patrick spreekt met Pensionado’s over herinneringen, ervaringen en levenslessen en hoe zij de nieuwe levensfase ingaan. Reflecteren op alledaagse en bijzondere aangelegenheden in het verleden en heden. Maar ook vooruitkijken is onderwerp van gesprek.