“Op het moment dat je denkt, ik heb hier zin in, en behoefte aan, en dit zou ik willen, dan moet daar een weg zijn.”

In deze aflevering van “Podcast Pensionado” hoor je het verhaal van Gerda van Schaik. Een warm, eerlijk en bijzonder levensverhaal van een vrouw die nooit de makkelijkste weg heeft gehad, maar wel altijd haar eigen weg is blijven zoeken.

Gerda vertelt rustig en zonder opsmuk, maar juist daarin zit de kracht van haar verhaal. Je hoort een leven vol plichtsgevoel, doorzettingskracht, liefde, verdriet en ontwikkeling.

Gerda groeide op als oudste meisje in een groot gezin van acht kinderen, op een boerderij. Al vroeg was duidelijk dat zij thuis nodig zou zijn. Haar ouders hadden het niet breed, en daarom werd er vooral praktisch gekeken naar haar toekomst. Ze moest zo snel mogelijk van school af om te helpen. Toch was er in Gerda al jong iets dat niet verdween: ze wilde leren. Ze was nieuwsgierig, wilde begrijpen, wilde verder kijken dan wat vanzelfsprekend was. Dat verlangen is haar hele leven gebleven.

Hoewel haar kansen in het begin beperkt waren, bleef ze zich ontwikkelen. Stap voor stap vond ze toch haar eigen route. Niet via een rechte lijn, maar via omwegen, avondstudies, werk en nieuwe kansen. Dat zegt veel over wie Gerda is: iemand die niet klaagt, maar doorgaat. Iemand die zich niet op de voorgrond dringt, maar wel gestaag bouwt aan haar eigen leven.

Later kwam zij terecht in het onderwijs, en daar viel veel op zijn plek. Juist omdat zij zelf wist hoe het voelt als je mogelijkheden kleiner zijn dan je talent, kon zij leerlingen echt zien. Ze keek verder dan cijfers of gedrag. Ze begreep dat achter ieder kind een verhaal zit. Dat maakte haar tot veel meer dan een docent. Ze werd iemand die vertrouwen gaf, die rust bracht en die jongeren het gevoel gaf dat ze ertoe deden.

Ook in haar persoonlijke leven spreekt uit alles warmte en liefde. Gerda vertelt mooi over het moederschap en over de combinatie van gezin en werk. Voor haar was het belangrijk om niet alleen moeder te zijn, maar ook professional. Juist die combinatie gaf haar kracht en plezier.

Haar leven kende ook groot verdriet. Het verlies van haar zoon heeft haar diep geraakt en haar leven voorgoed veranderd. In het gesprek vertelt ze daar open en aangrijpend over. Over hoe alles stilviel. Maar ook over hoe zij, stap voor stap, weer verder probeerde te gaan. Niet omdat het verdriet minder werd, maar omdat het leven daarom vroeg.

Een bijzonder deel van haar verhaal is haar masterstudie op latere leeftijd. Gerda zegt daar zelf iets prachtigs over: zij noemt die studie het mooiste cadeau dat zij zichzelf ooit heeft gegeven.

Dat is een zin die blijft hangen. Want die master was voor haar veel meer dan een diploma. Het was een keuze voor zichzelf. Een teken dat je ook later in je leven nog nieuwe deuren kunt openen.

Dat je jezelf nog kunt verrassen, verrijken en serieus nemen in je verlangen om te groeien. En precies dat deed die studie voor haar: ze opende nieuwe wegen in haar werk én in haar leven.

Deze aflevering laat horen dat het nooit te laat is om te leren, te groeien en opnieuw te beginnen. Het verhaal van Gerda is warm, menselijk en hoopvol. Een verhaal dat raakt, omdat het zo echt is.

Fijn dat je luistert naar Pensionado!

Email: patrickoudijk@me.com