Onveiligheid in de mondzorgpraktijk is een onderwerp dat zelden hardop wordt uitgesproken. In behandelkamers klinkt het geluid van instrumenten, in vergaderruimtes worden protocollen besproken, maar over grensoverschrijdend gedrag, hiërarchische druk en psychologische veiligheid blijft het vaak opvallend stil. Voor mondhygiënist Lieneke Steverink‑Jorna is dat stilzwijgen niet langer houdbaar. Jarenlang werkte zij in uiteenlopende praktijken, en steeds opnieuw merkte ze hoe de veiligheid van zorgprofessionals onder druk kan staan. In haar boek ‘Een Boekje Open Mondzorg’ en in een openhartig gesprek vertelt ze over die ervaringen, niet om ophef te veroorzaken maar omdat het broodnodig is.