Nog rond het midden van de 19e eeuw golden de cris de Paris vooral als ergerlijke herrie. Sinds die tijd is er echter een proces in gang waarin de ambulante straathandel wordt gereguleerd en gereduceerd. Tijdens dit proces, dat zich over enkele decennia voltrekt, worden de straatroepen juist met toenemende interesse beluisterd en beschreven.
Volgens Joseph Mainzer waren de roepen een elementaire vorm van volksmuziek; Jean-Georges Kastner zag erin muziek in het proces van ontstaan. Kastners artistieke ambitie was muzikaal vorm te geven aan ‘de stemmen van Parijs’. Niet zijn eigen compositie, maar de opera Louise van Gustave Charpentier kan gezien worden als de realisatie van die ambitie.
00:00 Intro
00:52 Stadslawaai
02:53 De 19e eeuw: van ergernis tot esthetiek
08:42 Mainzer (1841): straatroepen als muziek
11:54 Kastner (1857): Les voix de Paris
18:50 Offenbach (1858): Koop hier je pleziertje, dames!
23:35 Charpentier (1900): Louise
Muziekfragmenten
00:36, 04:29, 11:29 Jean Péheu, Les cris parisiens: scène d'imitations 191? https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k127305d
07:07 Duncan MacLeod, The Cries of Columbia Road 2017
15:10, 16:41 Jean-Georges Kastner, Les voix de Paris. Ensemble Clément Janequin, D. Visse. L'écrit du cri. Harmonia mundi 2009
21:36 Jacques Offenbach, Mesdames de la Halle. M. Mesplé, J-Ph. Lafont a.o., Orchestre Philharmonique de Monte-Carlo, Manuel Rosenthal. EMI 1983
23:19 Giacomo Puccini, La bohème. R.C.A. Victor Chorus, R.C.A. Victor Orchestra, Th. Beecham. EMI 1956
24:10, 27:05 Gustave Charpentier, Louise. I. Cotrubas, P. Domingo, Ambrosian Opera Chorus, New Philharmonia Orchestra, G. Prêtre. EMI 1976
Bronvermelding: zie https://lodewijkmuns.nl/podcast/straatroepen/
