Als iemand vraagt hoe het met je gaat, zeg je dan ook gewoon: goed? Of is er iets wat je liever niet zegt, omdat niemand er tijd voor lijkt te hebben?
Maar de meeste barsten zie je niet. Wat we met ons meedragen blijft vaak binnen, níet omdat het niet mag, maar omdat niemand ernaar vraagt.
In deze aflevering vertel ik over twee vragen op twee kleine kaartjes, een witte en een gouden: wat draag jij mee dat niemand ziet, en wat houdt jou overeind? Het gaat over waarom één woord genoeg kan zijn en waarom de barst en het goud bij elkaar horen.
Wat niemand ziet, wil vaak het hardst gezien worden.