Heb jij weleens iets gehad met je naam erop? Een etiket in je jas of een sticker op je gymtas, zodat het weer bij jou terugkwam? Meestal denk je daar niet over na.
Maar op mijn koffer stond geen naam. Daar stond een nummer.
Wat doet het met een kind als er veel voor haar wordt bepaald en weinig wordt gevraagd? En wat neem je daarvan mee als je later zelf plekken bouwt voor mensen die snel worden teruggebracht tot een dossier of een diagnose?
In deze aflevering vertel ik over de tehuizen waar ik opgroeide, over het lieve meisje dat zich zo goed aanpaste en over waarom ik nu altijd eerst naar iemands naam vraag. Het is het verhaal achter mijn nieuwe boek Ik was nummer 33, dat binnenkort verschijnt.
Een nummer zorgde dat mijn spullen bij mij terugkwamen. Een naam zorgt dat je als mens wordt gezien.
Meer over mijn werk, lezingen en boeken lees je op ericadewinter.nl. Vond je deze aflevering waardevol? Volg Gouden Verhalen en deel hem met iemand die hem ook zou willen horen.
💼 LinkedIn: https://www.linkedin.com/in/ericadewinter
📸 Instagram: https://www.instagram.com/ericadewinter
👍 Facebook: https://www.facebook.com/ericadewinter
🎵 TikTok: https://www.tiktok.com/@ericadewinter
▶️ YouTube: https://www.youtube.com/@ericadewinter