In het Dobbyhuis hoor ik vaak dezelfde zin: “Ik kan het niet meer.”

Soms gaat het over schilderen. Soms over bewegen. Soms over iets wat ooit vanzelf ging en nu ineens niet meer lukt.

In deze aflevering van Gouden Verhalen neem ik je mee in dat moment. Wat er gebeurt als iemand dat zegt, en wat er kan ontstaan als je niet meteen overneemt, maar even blijft. Als je samen begint, hoe klein ook.

Ik vertel ook over Wim. Hij heeft Alzheimer en wil heel graag blijven bewegen. Hij was vroeger voetballer en kent de oefeningen nog. Hij doet ze voor, maakt anderen enthousiast en zorgt ervoor dat iedereen mee kan doen, op zijn eigen manier.

In deze aflevering gaat het niet over wat niet meer kan, maar over wat er nog wél is. En hoe klein beginnen soms alles verandert.

Meer over mijn werk vind je op:

www.dobbyinternational.com
www.studioblijmakers.nl
www.ericadewinter.nl