Vreugdevol Ouderschap Podcast - S0 / A156

#156 Vrede?

We willen allemaal in vrede leven

maar wat is dat eigenlijk?

Dat je altijd lief bent voor elkaar?

Helaas is dat een illusie.

Ook tussen broer en zus.

Ze houden van elkaar

en soms haten ze elkaar.

Zoals vanmorgen, vlak voor het kerstontbijt.

De kinderen waren leuk samen aan het stoeien.

Terwijl het kerstbrood in de oven zat, werd er opeens gekrabt en geschopt.

Er klonk: hij deed dit, en zij deed dat.

Eenmaal aan tafel ging het door in de vorm van gezeur.

Ik vond er niets aan.

Want hé, het is kerst en wees toch dankbaar dat we allemaal gezond samen aan tafel kunnen zitten, met al dat lekkers bovendien.

Je kent het vast wel, dat soort gedachten.

Ik had zin om erover te zeuren.

En dat deed ik even later ook.

Want ik zei:

We gaan een spelletje doen: wie het beste kan zeuren!

Om de beurt gingen we zeuren.

De een nog hilarischer dan de ander.

En toen moesten we zo lachen

dat het weer op vrede leek.

Totdat onze puberzoon meermalen in zijn grapjes het woord k*t gebruikte

en ik dat niet grappig vond.

Ik zei: ik zeg toch ook niet de hele tijd p*nis?

Dat vond hij niet grappig dat ik dat zei.

En toen was de zogenaamde vrede weer even ver te zoeken.

Hij trok zich terug in zijn kamer.

Zo gaat dat soms

met ups en downs

Vrede gaat niet om altijd lief doen naar elkaar

Maar wel: om elkaar de rust te geven als dat nodig is

om bij te kunnen komen van een strijd

om elkaar daarna weer te ontmoeten

en te ontdekken wat er schuil ging onder het conflict

en om de pijn daarvan te erkennen.

Vrede valt moeilijk af te dwingen, zoals ook uit deze ochtend bleek.

Tussen broer en zus werd vlak voor het ontbijt gekrabd en geschopt.

Het brood was gaar.

Ik wilde eten in vrede.

We gingen aan tafel en maakten weliswaar grapjes, maar het spreekwoordelijke ijs van onze puberzoon was nog te dun om een volgend conflict te kunnen verdragen.

Vrede heeft dikwijls tijd nodig.

En is soms een kwestie van geluk.

Dat de een niets doet wat de ander niet verdragen kan.


www.eliseverheul.nl
www.eliseverheul.nl/steuninderugsupport


company logo

Over Vreugdevol Ouderschap Podcast

Podcast van Elise Verheul.

Lees onderstaande woorden alsof jouw kind tot je spreekt:

Lieve mama, lieve papa,

Ik wil voelen dat ik helemaal oké ben zoals ik ben
met mijn fijne dingen

en met mijn minder fijne dingen

Papa, mama,
Ik heb jou daarbij nodig om van me te houden
gewoon om wie ik ben

Ik wil door jou gezien worden
Niet om wat ik kan
maar om wie ik ben

Ik heb het nodig dat je naar mij luistert
zonder oordeel
en dat je mij met belangstellende vragen
uitnodigt om te blijven vertellen

Ik doe mijn best
Ik wil dat je dat weet
Ik wil dat je het ziet

Ik heb jouw vertrouwen nodig
daar krijg ik zelfvertrouwen van
zodat ik steeds meer mijn eigen weg durf te gaan

Ik heb jouw geduld nodig
om mijn eigen tempo te kunnen volgen

En onthoud… ik ben nog maar een kind
Ik kan mezelf nog niet altijd in de hand houden

Daarom heb ik jouw liefdevolle hand nodig
voor begrip en ondersteuning

Ik heb het nodig dat ik bij jou kan ontspannen
rusten
mezelf kan zijn
gewoon zoals ik ben

Je kind

(geschreven door Elise Verheul, 2010)
Van deze tekst zijn prachtige posters gemaakt die je gratis kunt downloaden op www.eliseverheul.nl

Luister via ...

Volg ons op ...