Vorig jaar maart kwam Stan terug van een reis naar Thailand en wist hij het zeker: dit is het leven dat ik wil. Op dat moment werkte hij nog gewoon 40 uur per week naast zijn studie en trade hij in elke vrije minuut die hij had. Geen luxe, geen franje, elke euro werd omgedraaid om te kijken waar die het hardst kon werken.

In deze aflevering vertelt Stan vanuit Dubai hoe hij van dat punt naar waar hij nu staat is gekomen. Hoe hij via het boek Nomad Capitalist op Georgië stuitte als perfecte uitvalsbasis. Hoe hij een commitment maakte om in september te vertrekken en dat uiteindelijk ook daadwerkelijk deed. En hoe het voelt om nu voor het eerst in je leven het leven te leven waar je vijf jaar naartoe hebt gewerkt.

Maar dit is geen standaard succesverhaal. Stan is eerlijk over de andere kant. Over het gat waar je in valt als je je grootste doel bereikt hebt en niet meer ergens naar hoeft uit te kijken. Over het schuldgevoel dat opkomt als je een dagje naar de beachclub gaat terwijl je brein zegt dat je moet doorknallen. Over het missen van vaderdag met je ouders omdat je aan de andere kant van de wereld zit. En over het leren genieten terwijl alles in je schreeuwt om door te pakken.

De belangrijkste boodschap die Stan meegeeft is misschien wel de krachtigste: op het moment dat je denkt dat het niet gaat lukken, zit je het dichtst bij het kantelpunt. Hij heeft het zelf ervaren na een drawdown van tien tot vijftien procent waarin hij het echt even niet meer zag zitten. Hij gaf niet op, reflecteerde, kreeg nieuwe inzichten en daarna begon alles te rollen.

Dit is een podcast voor iedereen die droomt van meer vrijheid maar zich afvraagt of het de opoffering waard is. Het antwoord is ja, maar niet op de manier die je verwacht.